De klanten zullen een zendertje bij zich moeten dragen en uiteraard heb ik deze ook al vervaardigd.
Alleen wist men wie er hulp nodig heeft maar niet waar deze zich bevindt.
Handig voor zieken die op de kamer blijven maar niet voor nog mobiele patienten.
Het is mogelijk om radiografisch van deze de plaats te bepalen,maar de signalen gaan gemakkelijk door deuren en muren,dus moeilijk exact te bepalen.
Een hee zwakke zender zou precieser maar onbetrouwbaarder werken.
En toen kwam ik op een goed idee,waarom niet met geluid ?
Een alarmtoon gaat slechter door muren en deuren.
Tevens mag het ook gehoord worden als er iemand in nood verkeerd.
Ook is het niet erg dat de verpleging een oproep hoort als ze zich in de buurt bevinden.
Ze hoeven dan zelfs in het dispay van hun ontvanger niet te kijken waar ze naar toe moeten.
Alleen zal de oproep moeten gaan werken bij een alarmsignaal uit de geluidszender,en niet uit de gewone omgevingsgeluiden.
Onder de eerste experimenten met 2 tonen om de zender selectiever te maken.
Zo wordt de kans op een onterechte oproep nihil.
Hier een
FILMPJE van het experiment.
Met deze schakeling zijn ook onhoorbare tonen mogelijk,maar ik ben bang dat een oproep met de geluidshandzender dan te richtingsgevoelig wordt.
Kijk ook eens
hier naar het zenden en ontvangen van geluid.
Dit wordt het eerste prototype van mijn help-zender.
Het plexiglas frontje graveer ik en kleur deze in.
Het lijkt zo maar ik doe dit niet met bloed.
Hier laatste nieuws voor rusthuizen.
